Mevlana1 Custom 2'Ik rijd niet in een snelle BMW maar stop van elke tien euro er negen in de zaak’, antwoordt Mustafa Sekerli, eigenaar van restaurant Mevlana op mijn vraag wat hij vindt van het ondernemerschap in de Haagse Schilderwijk. ‘Die instelling hebben niet veel horeca-ondernemers; zij richten een zaak op, zetten personeel aan het werk en steken het snel verdiende geld in een mooie BMW en rijden trots rond. Juist elke dag aanwezig zijn in het restaurant, personeel motiveren, een praatje maken met klanten, is het geheim van ons succes. Het is dag en nacht werken maar wel met veel plezier en passie. Dat is de kracht van ondernemerschap”, aldus Mustafa. Samen met zijn broer Talha runt hij een locatie in de Vaillantlaan en een in de Kempstraat en zijn grootste droom is binnen 10 jaar een Mevlana-restaurant in elke stad in Nederland met dezelfde kwaliteit, gastvrijheid en moderne inrichting.

non-fiction CustomData zijn altijd de basis geweest voor de stedenbouw. Kennis van huidig en toekomstig gebruik van de ruimte door bewoners, bedrijven en passanten zijn cruciaal en waren tot voor kort het monopolie van de overheid. Nieuwe media bieden nieuwe data gegenereerd door gebruikers en grote commerciële partijen. Wat betekent dat voor stedenbouw en stadsontwikkeling. 
Op 27 mei j.l. presenteerden we de trancity*valiz publicatie Reactivate – vernieuwers van de Nederlandse architectuur  in Pakhuis De Zwijger in Amsterdam. Een opmerkelijke bijeenkomst alleen al door de enorme opkomst. Bijna 450 aanwezigen spraken plenair en in parallelsessies over de mogelijkheden om als startend ontwerpbureau actief te zijn en werk te genereren. En met welke middelen je dat dan doet omdat wachten tot er een opdrachtgever langs komt natuurlijk weinig oplevert. Ik modereerde een sessie over stedenbouw, waarin we natuurlijk bespraken dat stedenbouw nu iets anders is dan blauwdrukplanning en eindbeelddenken.

College TAZA1Marokkaanse koffiehuis TAZA dat pontificaal op de hoek van de Hoefkade staat met alle vijf de deuren wijd open ziet er uitnodigend uit. En we hebben trek in koffie na een tijd wandelen door de Schilderswijk. Het leek Renzo Steijvers, de nieuwe wijkmanager van de gemeente, en mij een goed idee om, al dwalend door de wijk, kennis te maken met elkaar en met de wijk.

BinnentuinNet zoals onze maatschappelijke organisaties hun publieke karakter verloren hebben, zo is ook onze publieke ruimte niet echt van het publiek, de ruimte voelt niet als publiek bezit. We voelen ons er niet bij betrokken. Nog meer ‘openbaarheid’ is niet de oplossing, misschien beperking daarvan juist wel. Anonieme openbare ruimte is van de gemeente of van de corporatie, gemeenschapsbezit dus. Toch voelt het niet als iemands eigendom.

Gelukkig zijn er de laatste jaren steeds meer groepen die zich een plek in de openbare ruimte toe-eigenen en daar hun eigen activiteiten ontwikkelen. Opeens gebeurt er iets in dat niemandsland en ontstaat een vorm van gebruik en beheer. Nu wordt openbare ruimte strikt genomen niet publiek als het door een enkele groep ‘in bezit’ wordt genomen, en alle anderen worden uitgesloten. Dat groepen een bepaalde ruimte innemen is echter onvermijdelijk en moet je niet willen tegengaan.

Binnentuin Albert Cuijpstraat7 MobileVoor het project ‘Publieke Ruimte - Publieke Zaak’, ben ik op zoek naar plekken en initiatieven in de Haagse Schilderswijk die van betekenis zijn voor bewoners en die zichtbaar gemaakt kunnen worden in het publieke domein. De vraag is ook hoe je die plekken zo kunt organiseren dat er nieuwe vormen van organisatie en toe-eigening ontstaan. Dit jaar doe ik af en toe verslag van mijn ontmoetingen in de wijk.

De binnentuin
Op een zonnige zondagmiddag neem ik  een kijkje bij de binnentuin van het huizenblok aan het Jacob van Campenplein.

VdVenneplantsoenVoor het project ‘Publieke Ruimte - Publieke Zaak’, ben ik op zoek naar plekken en initiatieven in de Schilderswijk die van betekenis zijn voor bewoners en die zichtbaar gemaakt kunnen worden in het publieke domein. De vraag is ook hoe je die plekken zo kunt organiseren dat er nieuwe vormen van organisatie en eigendom ontstaan. De komende maanden doe ik af en toe verslag van mijn ontmoetingen in de wijk.

Op een van mijn wandelingen kom ik Ayla en Myriam tegen, twee Marokkaanse tienermeiden met hoofddoek, die tegen het hek van een plantsoen leunen. Ik vraag hen wat zij van het plantsoen vinden. Ayla en Myriam hebben daar wel een mening over.

MarseilleMet flinke stukken in de landelijke dagbladen worden we er deze maand aan herinnerd dat Marseille dit jaar culturele hoofdstad is. Die aandacht is terecht. Marseille is een van de meest interessante steden van Europa. Twee jaar geleden was ik als deelnemer van een studiereis van het Mondriaan Fonds een aantal dagen in deze Zuid-Franse stad. Dat was een van de hoogtepunten in een reis op zoek naar bottom-up initiatieven in negen Europese steden.

TijdschriftenEerder deze maand heb ik na bijna tien jaar afscheid genomen als bestuursvoorzitter van MetropolisM, het tijdschrift voor hedendaagse kunst. Nu blijft er genoeg vrijwilligerswerk over, want ik zit ook nog in het bestuur van Oase en van Archis/Volume, beide architectuurtijdschriften, al heeft de laatste zeker een wat bredere invalshoek. Wel een bijzonder moeilijk moment om afscheid te nemen bij MM, want daar, net zo goed als bij al die andere cultuurtijdschriften, staat het voortbestaan op het spel. Wat is het verhaal?

Abonneer u nu op de nieuwsbrief over onze publicaties en programma’s